448 papers
Dit onderzoek toont aan dat collectief gedrag bij straalvinnige vissen, gekenmerkt door zowel evolutionaire stabiliteit als grote plasticiteit, nauw verweven is met ecologische factoren en leidt tot een toename in de macroevolutionaire diversificatiesnelheid.
Hoewel temperatuur en chromosoominversies geslachtsgebonden effecten hebben op levensduur en ontwikkeling bij *Drosophila pseudoobscura*, leverden de resultaten geen duidelijk bewijs op voor seksueel antagonisme of evolutionaire trade-offs, wat suggereert dat eventuele historische conflicten zijn opgelost of niet de voorspelde correlaties vertonen.
Deze studie toont aan dat het V-gecodeerde gebied in het HPIV-1-genoom, dat geen RNA-editing ondergaat, een evolutionaire traject van pseudogenisatie heeft ondergaan, wat blijkt uit een overmaat aan stopcodons die specifiek is voor dit virus en niet het gevolg is van algemene coderingsbeperkingen.
Onderzoek aan Artemia-kreeftjes onthult dat een enkel locus op het Z-chromosoom, dat twee oogenese-gerelateerde genen (ITPR en USP8) bevat, de overgang van seksuele naar asexuele voortplanting reguleert.
Deze studie toont aan dat de afgeleide evolutionaire signalen van demografische geschiedenis sterk afhankelijk zijn van het aantal individuen in de dataset, waarbij kleine steekproeven neigingen naar oude krimp vertonen terwijl grotere steekproeven recente expansie blootleggen.
Dit onderzoek toont aan dat de genetische last in een invasieve guppy-populatie wordt gevormd door een complex samenspel tussen het zuiveren van sterk schadelijke mutaties en de introductie van nieuwe varianten via admixing met inheemse populaties, wat leidt tot verschillende patronen van genetische last langs het uitbreidingsfront.
Deze studie onthult dat de oude Ryukyu-Jomon-bevolking zich ongeveer 6.900 jaar geleden van de Japanse vasteland-Jomon scheidde, daarna een ernstige bevolkingskrimp doormaakte en ongeveer 1.000 jaar geleden vermengde met migranten, wat de huidige genetische samenstelling van de Ryukyu-bevolking en hun onderscheid van de vasteland-Japanners vormde.
Dit onderzoek toont aan dat bij stekelbaars de meeste fitness-gerelateerde evolutionaire variatie site-specifiek is en niet wordt opgevangen door methoden die uitsluitend gebaseerd zijn op gedeelde habitat-adaptatie, waardoor het belang van ecologische schaal voor het begrijpen van lokale aanpassing wordt benadrukt.
Deze studie toont aan dat vroege dinosauriërs hun proto-vleugels en staarten met pennaceous veren gebruikten voor visuele displays, wat suggereert dat deze veren eerst dienden als communicatiemiddel voordat ze geëxapteerd werden voor de vlucht.
Dit artikel stelt dat topologische interfaces tussen organismen en hun omgeving, die worden gestuurd door resource-transportbeperkingen en topologische selectie, de primaire drijvende kracht vormen voor de oorsprong van organismale vormen en diversificatie, waarmee een nieuw unificerend paradigma wordt geboden dat de beperkingen van de klassieke evolutionaire theorieën overbrugt.
Dit onderzoek toont aan dat septines in de choanoflagellaat *Salpingoeca rosetta* de cytokinese en multicellulaire ontwikkeling reguleren, wat suggereert dat de evolutie van celadhesie nieuwe mechanische eisen stelde aan celdeling tijdens het ontstaan van dieren.
Dit ingetrokken artikel, dat de dispersie van moderne mensen vanuit Zuid-Afrika onderzocht, is teruggetrokken omdat de analyse van X-chromosomale diversiteit onjuist werd uitgevoerd door heterozygositeit bij XY-individuen in plaats van bij XX-individuen te gebruiken.
Dit onderzoek toont aan dat intramoleculaire epistasie de evolutionaire paden van het Drosophila Trio-proteïne beperkt, maar dat recessieve schadelijke effecten van tussenliggende mutaties het mogelijk maken dat deze toch in heterozygoten accumuleren en uiteindelijk tot adaptatie leiden.
Dit onderzoek analyseerde bijna 400 diptera-genomen om 648 recente horizontale overdrachten van transposons in *Drosophila* te identificeren, waarbij bleek dat hoewel de meeste overdrachten plaatsvinden tussen nauw verwante soorten, bepaalde elementen zoals Gypsy en Mariner ook over grote evolutionaire afstanden kunnen migreren.
Dit onderzoek toont aan dat de genetische architectuur van de hersenen van cichliden uit het Malawimeer voornamelijk bestaat uit structure-specifieke loci in plaats van brede effecten, wat wijst op een genetisch fundament dat onafhankelijke, modulaire evolutie van hersendelen mogelijk maakt.
Dit onderzoek toont aan dat intergenomische epistasis, in tegenstelling tot wat op basis van intragenomische epistasis zou worden verwacht, leidt tot zeer herhaalbare aanpassingspatronen tussen co-evoluerende soorten, mede door fitnesstrade-offs die cycli en grote evolutionaire lasten kunnen veroorzaken.
Deze studie onthult dat de genotypische dichtheid van additieve fitnesslandschappen (Mount Fuji-landschappen) nabij maximale fitness niet Gaussisch is, maar een machtswetgedrag vertoont, wat aantoont dat de toppen van deze landschappen in werkelijkheid veel 'stomper' zijn dan eerder werd aangenomen.
De studie toont aan dat omgevingsheterogeniteit in ruimtelijk gestructureerde populaties de natuurlijke selectie kan versterken en de fixatie van mutaties kan versnellen, vooral bij frequente migratie in grafstructuren zoals ster- en lijngrafen, en bij zeldzame migratie door het creëren van toevluchtsoorden voor mutanten.
Dit onderzoek toont aan dat er ten minste twee verschillende 'superarchaïsche' populaties bestonden die op verschillende tijdstippen en met verschillende groepen (zoals Neanderthalers, Denisovanen en vroege moderne mensen) kruisten, wat wijst op een complexere structurele diversiteit onder hominiden dan eerder werd aangenomen.
Dit onderzoek valideert dat genomische afwijkingen de waargenomen achteruitgang van kelp in het noordoostelijke Stille Oceaangebied voorspellen en suggereert dat verplaatste migratie een effectieve strategie is om de kwetsbaarheid van deze ecosystemen voor klimaatverandering te verminderen.